ആവശ്യമില്ലാത്ത പ്രവൃത്തി ചെയ്താല്‍ അപ്രതീക്ഷിതമായ അക്കിടി പറ്റും.

കുരങ്ങന് ആപ്പു വലിച്ചൂരേണ്ട യാതൊരാവശ്യവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എങ്കിലും ഊരി. ഫലമോ? വാലു ചതഞ്ഞുപോയി. പോരാത്തതിന് ആശാരിമാരുടെ കയ്യില്‍ നിന്നു നല്ല അടിയും കിട്ടി. ആവശ്യമില്ലാത്ത പ്രവൃത്തികള്‍ ചെയ്യുന്ന എല്ലാവര്‍ക്കും ഇത്തരം അക്കിടികള്‍ പറ്റും.

ജീവിതത്തില്‍ ഒരിക്കലും അക്ഷരശ്ലോകമത്സരത്തില്‍ പങ്കെടുത്തിട്ടില്ലെങ്കിലും അക്ഷരശ്ലോകസര്‍വ്വജ്ഞന്‍ എന്നു സ്വയം വിശ്വസിച്ചിരുന്ന ഒരു വിദ്വാന്‍ ഒരിക്കല്‍ അക്ഷരശ്ലോകത്തെപ്പറ്റി ഒരു “വിദഗ്ദ്ധാഭിപ്രായം” തട്ടി മൂളിച്ചു. അത് ഇങ്ങനെ ആയിരുന്നു:

“അക്ഷരശ്ലോകമത്സരങ്ങള്‍ മാര്‍ക്കിട്ടാണു നടത്തേണ്ടത്. സാഹിത്യമൂല്യത്തിന് ഇത്ര മാര്‍ക്ക്,  സെലെക്ഷന് ഇത്ര മാര്‍ക്ക്‌, പ്രസന്‍റേഷന് ഇത്ര മാര്‍ക്ക് ഇങ്ങനെ മാര്‍ക്കിടണം. എന്നിട്ടു മൊത്തം മാര്‍ക്കു കൂട്ടി വിധി കല്‍പ്പിക്കണം. ഒന്നോ രണ്ടോ പ്രാവശ്യം അച്ചു മൂളിയവരെ പുറത്താക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല. മാര്‍ക്കുണ്ടെങ്കില്‍ അവരെത്തന്നെ ജയിപ്പിക്കുകയും ആവാം.”

ഇദ്ദേഹത്തിന് ഇങ്ങനെ ഒരഭിപ്രായം എഴുന്നള്ളിക്കേണ്ട യാതൊരാവശ്യവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അതിനു മുമ്പോ അതിനു ശേഷമോ അദ്ദേഹം ഒരിക്കലും ഒരു മത്സരത്തിലും പങ്കെടുത്തിട്ടില്ല. ഉന്നതന്മാരോടു സേവ കൂടി നടന്നിരുന്നതു കൊണ്ടും സല്‍ഗുണസമ്പന്നന്‍ എന്നു പേരെടുത്തിരുന്നതു കൊണ്ടും ഇദ്ദേഹത്തിന്‍റെ അഭിപ്രായത്തിന് അനിതരസാധാരണമായ സ്വീകാര്യത ലഭിച്ചു.

അങ്ങനെ മാര്‍ക്കിട്ടു നടത്തുന്ന അക്ഷരശ്ലോകമത്സരങ്ങള്‍ക്കു വമ്പിച്ച പ്രചാരം ഉണ്ടായി.  മാര്‍ക്കിടാതെ നടത്തിയാല്‍ നിലവാരം കുറഞ്ഞുപോകും എന്ന ഒരു ധാരണയും പരന്നു. അതോടെ നമ്മുടെ സര്‍വ്വജ്ഞന്‍റെ ഹുങ്ക് ഇരട്ടിച്ചു. അക്ഷരശ്ലോകത്തിന്‍റെ നിയമങ്ങള്‍ എല്ലാം അദ്ദേഹം ഒന്നൊന്നായി തിരുത്താനും പുതിയ പുതിയ നിയമങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിക്കാനും തുടങ്ങി.

പക്ഷേ കാലക്രമത്തില്‍ മാര്‍ക്കിടലിന്‍റെ ദൂഷ്യഫലങ്ങള്‍ ഒന്നൊന്നായി പ്രകടമാകാന്‍ തുടങ്ങി. സ്വരമാധുര്യം ഉള്ളവരും പാട്ടുകാരും ചുളുവില്‍ ജയിക്കുന്ന അവസ്ഥയുണ്ടായി. യഥാര്‍ത്ഥവിദഗ്ദ്ധന്മാര്‍ അഗണ്യകോടിയില്‍ തള്ളപ്പെടുന്നതു നിത്യസംഭവം ആയി. തുരുതുരെ അച്ചുമൂളിയവര്‍ ജയിക്കുന്ന സാഹചര്യം വരെ ഉണ്ടായി. കാലം കഴിയുന്തോറും പുതിയ പുതിയ കൊനഷ്ടുകള്‍ ഉണ്ടാകാന്‍ തുടങ്ങി.

ചില മത്സരാര്‍ത്ഥികള്‍ ശ്ലോകത്തിന്‍റെ മൂന്നു വരി ചൊല്ലിയിട്ടു മൈക്ക് അടുത്ത ആളിനു കൈമാറുന്ന ശീലം (ദുശ്ശീലം) തുടങ്ങി. (ഒരാള്‍ ഒരു ശ്ലോകത്തിന്‍റെ മൂന്നു വരി ചൊല്ലിയാല്‍ ആ ശ്ലോകം അയാള്‍ ചൊല്ലിയതായി കണക്കാക്കണമെന്നും, മറ്റാരും ആ ശ്ലോകം ചൊല്ലരുതെന്നും ഒക്കെ നമ്മുടെ സര്‍വ്വജ്ഞന്‍ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടത്രേ). ഇത്തരം സന്ദര്‍ഭങ്ങളിലൊന്നും ജഡ്ജിമാര്‍ ഇടപെടുകയില്ല. എന്താണെന്നു ചോദിച്ചാല്‍ “അതിനും ഞങ്ങള്‍ മാര്‍ക്കു കുറയ്ക്കുന്നുണ്ട്” എന്ന സ്ഥിരം പല്ലവിയായിരിക്കും മറുപടി. മൂന്നു വരി ചൊല്ലിയാല്‍ മൂന്നു വരിക്കുള്ള മാര്‍ക്ക്; രണ്ടര വരി ചൊല്ലിയാല്‍ രണ്ടര വരിക്കുള്ള മാര്‍ക്ക്; ഒരു വരിയും ചൊല്ലാതെ മൈക്ക് അടുത്തയാളിനു കൈമാറിയാല്‍ പൂജ്യം മാര്‍ക്ക്. ഇതാണത്രേ ജഡ്ജിങ്ങിന്‍റെ രീതി. “ചൊല്ലിയതിനു മാത്രമേ ഞങ്ങള്‍ മാര്‍ക്കു കൊടുക്കുന്നുള്ളൂ. ചൊല്ലാത്തതിന് ഒട്ടും മാര്‍ക്കു കൊടുക്കുന്നില്ല. നീതി ഉറപ്പാക്കാന്‍ ഇതില്‍ കൂടുതലായി എന്താണു ഞങ്ങള്‍ ചെയ്യേണ്ടത്?” ഇതാണ് അവരുടെ ന്യായവാദം.

മറ്റു ചിലര്‍ ശ്ലോകം ചൊല്ലുമ്പോള്‍ കടുത്ത വൃത്തഭംഗം ഉണ്ടാകും. അപ്പോഴും ജഡ്ജിമാര്‍ ഇടപെടുകയില്ല. ചോദിച്ചാല്‍ “അതിനും ഞങ്ങള്‍ മാര്‍ക്കു കുറയ്ക്കുന്നുണ്ട്” എന്ന റെഡിമെയ്ഡ് ഉത്തരം ഉണ്ട്. ശശാങ്കാമലതരയശസാ എന്നതിനു പകരം ശശിധരയശസാ എന്ന് ചൊല്ലിയാലും കുഴപ്പമില്ല. അല്പം മാര്‍ക്കു കുറയും എന്നേയുള്ളൂ.

ഇത്തരം പരിഷ്കാരങ്ങള്‍ വന്നതോടെ ശ്ലോകങ്ങള്‍ നേരേചൊവ്വേ പഠിക്കാതെ വരുന്നവരും തുരുതുരെ അച്ചുമൂളുന്നവരും ഒക്കെ നിഷ്പ്രയാസം ജയിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. അദ്ധ്വാനവും അറിവും ഒന്നും വേണ്ട; സ്വരമാധുര്യം മാത്രം മതി എന്നതായി അവസ്ഥ. അദ്ധ്വാനിച്ച് അറിവു നേടി വന്ന് ഒരു തെറ്റും ഇല്ലാതെ എല്ലാ റൗണ്ടിലും ശ്ലോകം ചൊല്ലുന്നവര്‍ തോറ്റു തുന്നം പാടും. വേണ്ടത്ര അദ്ധ്വാനിക്കാതെ വരുന്ന അല്പജ്ഞാനികള്‍ ജന്മസിദ്ധമായ സ്വരമാധുര്യം കൊണ്ടു മാത്രം ചുളുവില്‍ ജയിച്ചു വിദഗ്ധന്‍, പ്രഗല്ഭന്‍, പ്രതിഭാശാലി മുതലായ പട്ടങ്ങള്‍ നേടുകയും ചെയ്യും.

കാര്യങ്ങള്‍ ഇങ്ങനെ “പുരോഗമിക്കുന്നതു” കണ്ടപ്പോള്‍ മധുരസ്വരക്കാരും പാട്ടുകാരും ഈ രംഗത്തേക്ക് ഇടിച്ചുകയറി വന്നു “ഞങ്ങള്‍ ശ്രോതാക്കളെ ആഹ്ലാദിപ്പിക്കുന്ന ഉത്തമകലാകാരന്മാരാണ്;  അതുകൊണ്ടു ഞങ്ങള്‍ക്ക് അച്ചുമൂളിയാലും ജയിക്കണം” എന്നു പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ടു ടിപ്പുവിനെ കടത്തിവെട്ടുന്ന പടയോട്ടം നടത്താന്‍ തുടങ്ങി. മണ്‍പാത്രക്കടയില്‍ കയറിയ കാളക്കൂറ്റനെപ്പോലെ നീതി, നിയമം, സാമാന്യമര്യാദ, കീഴ് വഴക്കം എല്ലാം തകര്‍ത്തെറിഞ്ഞുകൊണ്ടു നിര്‍ബ്ബാധം “മുന്നേറിയ” ഇവര്‍ സാധാരണക്കാരെ നിര്‍ദ്ദാക്ഷിണ്യം ചവിട്ടിത്താഴ്ത്തി സമഗ്രാധിപത്യം സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്തു. ഔറംഗസേബിന്‍റെ ഭരണകാലത്തു മുസ്ലീങ്ങള്‍ ഹിന്ദുക്കളെ ചവിട്ടിത്താഴ്ത്തിയതു പോലെയുള്ള ഈ ചവിട്ടിത്താഴ്ത്തലിനു മുന്നില്‍ സാധാരണക്കാര്‍ നിസ്സഹായരായിപ്പോയി.

അക്ഷരശ്ലോകം മാര്‍ക്കിട്ടാണു നടത്തേണ്ടതെന്ന വിദഗ്ദ്ധാഭിപ്രായം എഴുന്നള്ളിച്ച ഈ മഹാന്, ഇങ്ങനെ ചുളുവില്‍ ജയിച്ചു നേട്ടങ്ങള്‍ കൊയ്യാന്‍ വഴി തുറന്നു കിട്ടിയ വീരശൂരപരാക്രമികള്‍, “നിസ്വാര്‍ത്ഥസേവകന്‍”, “അക്ഷരശ്ലോകസര്‍വ്വജ്ഞന്‍” മുതലായ പല ബഹുമതിബിരുദങ്ങളും കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്‌. സ്വരമാധുര്യം ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ടു മാത്രം തോല്‍വിയും എലിമിനേഷനും ഒക്കെ ഏറ്റു വങ്ങേണ്ടി വരുന്ന യഥാര്‍ത്ഥ വിദഗ്ദ്ധന്മാരും ഇദ്ദേഹത്തിനു നല്ല സംസ്കൃതത്തില്‍ ഉള്ള ചില “ബഹുമതി”ബിരുദങ്ങള്‍ കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്‌. അതൊന്നും ഇവിടെ എഴുതുന്നില്ല എന്നു മാത്രം.

ആവശ്യമില്ലാത്ത പ്രവൃത്തി ചെയ്യാന്‍ പോകാതിരുന്നെങ്കില്‍ അപ്രതീക്ഷിതവും അനഭിലഷണീയവും ആയ ഇത്തരം “ബിരുദങ്ങള്‍” കിട്ടുന്നത് ഒഴിവാക്കാമായിരുന്നു. സാധാരണക്കാരായ അക്ഷരശ്ലോകക്കാര്‍ക്കു കഞ്ഞി കുടിച്ചു കിടക്കാനെങ്കിലും കഴിയുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു. പക്ഷേ പറഞ്ഞിട്ട് എന്തു കാര്യം? സര്‍വ്വജ്ഞന്മാര്‍ക്കു സര്‍വ്വജ്ഞത വെളിപ്പെടുത്താതെ പറ്റുകയില്ലല്ലോ.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s