അക്ഷരശ്ലോകത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്ന ഡോണ്‍ ക്വിക്സോട്ടുകള്‍

ആരാണു ഡോണ്‍ ക്വിക്സോട്ട്? അദ്ദേഹം ഒരു സജ്ജനസംരക്ഷകന്‍ ആയിരുന്നു. ഒരു പടച്ചട്ടയും കുന്തവും ധരിച്ച് ഒരു സുപ്രഭാതത്തില്‍ സജ്ജനസംരക്ഷകനായി സ്വയം പ്രഖ്യാപിച്ചു സമൂഹത്തിലേക്കു ചാടിയിറങ്ങുകയായിരുന്നു. ദുഷ്ടന്മാര്‍ എന്നും നീചന്മാര്‍ എന്നും അദ്ദേഹത്തിനു തോന്നുന്ന എല്ലാവരെയും വീറോടെ ആക്രമിച്ചു നശിപ്പിക്കുക എന്നതാണു പ്രവര്‍ത്തനശൈലി. ഒരു ദിവസം വഴിയില്‍ ഒരു കാറ്റാടിയന്ത്രം (wind mill) കണ്ടു. അത് ഒരു ഭീകരരാക്ഷസന്‍ ആണെന്നു ക്വിക്സോട്ടിനു തോന്നി. ഉടന്‍ അതിനെ അടിച്ചു തകര്‍ത്തു.  പിന്നീട് ഒരിക്കല്‍ ഒരു ആട്ടിന്‍ പറ്റം എതിരേ വരുന്നതു കണ്ടു. അത് ഒരു ശത്രുസൈന്യം ആണെന്നു അദ്ദേഹത്തിനു തോന്നി. ഉടന്‍ കുന്തം കൊണ്ട് ആടുകളെ കുത്തി മലര്‍ത്താന്‍ തുടങ്ങി. ഇങ്ങനെയൊക്കെയാണ് അദ്ദേഹം നാടിനെയും നാട്ടിലെ സജ്ജനങ്ങളെയും സംരക്ഷിച്ചിരുന്നത്. രക്ഷകനായി താന്‍ അവതരിക്കാതിരുന്നെങ്കില്‍ സജ്ജനങ്ങള്‍ക്കു യാതൊരു രക്ഷയും ഉണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ അടിയുറച്ച വിശ്വാസം. സ്പാനിഷ്‌ സാഹിത്യകാരനായ സെര്‍വാന്‍റസ് (Miguel de Cervantes) എഴുതിയ Don Quixote എന്ന നോവലിലെ കഥാനായകന്‍ ആണു നമ്മുടെ ഈ സജ്ജനസംരക്ഷകന്‍.

അക്ഷരശ്ലോകരംഗത്തും ഇതുപോലെ കുറേ സജ്ജനസംരക്ഷകന്മാര്‍ 1955 ല്‍ പൊടുന്നനെ അവതരിക്കുകയുണ്ടായി. മഹത്തായ അക്ഷരശ്ലോകകലയുടെ ശത്രുക്കളായ മൂന്നു കൂട്ടം നീചന്മാരെ അവര്‍ കണ്ടെത്തി. ഈ ഘോരശത്രുക്കളെ നിഷ്കാസനം (എലിമിനേറ്റു) ചെയ്ത് അക്ഷരശ്ലോകരംഗത്തുള്ള നല്ലവരായ വിദഗ്ദ്ധന്മാരെയും പ്രഗല്ഭന്മാരെയും പ്രതിഭാശാലികളെയും സംരക്ഷിക്കുക എന്നതു തങ്ങളുടെ ജീവിതദൌത്യമായി അവര്‍ പ്രഖ്യാപിച്ചു. അവര്‍ കണ്ടെത്തിയ നീചന്മാരായ ശത്രുക്കള്‍ താഴെപ്പറയുന്നവരാണ്:-

1 സാഹിത്യമൂല്യം കുറഞ്ഞ ശ്ലോകങ്ങള്‍ (നാല്‍ക്കാലിശ്ലോകങ്ങള്‍) ചൊല്ലുന്ന എഴാം കൂലികളായ നീചന്മാര്‍.

മൂല്യബോധമില്ലാത്ത ഇവര്‍ അക്ഷരശ്ലോകത്തിന്‍റെ വിലയും നിലയും ഗണ്യമായി കുറയ്ക്കുന്നു. അതിനാല്‍  ഇവരാണ് ഒന്നാം നമ്പര്‍ ശത്രുക്കള്‍. ഇവരെ തകര്‍ത്തു തരിപ്പണം ആക്കാതെ സജ്ജനങ്ങള്‍ക്കു രക്ഷയില്ല.

2 ശബ്ദമേന്മ കുറഞ്ഞ നീചന്മാര്‍.

ഇവര്‍ ശ്ലോകം ചൊല്ലിയാല്‍ കേള്‍ക്കുന്നവര്‍ക്ക് ഒട്ടും ആസ്വാദ്യമാവുകയില്ല. സുസ്വരം എന്ന സൌഭാഗ്യം ഇല്ലാത്തവര്‍ അക്ഷരശ്ലോകം ചൊല്ലിയിട്ട്‌ എന്തു കാര്യം? ഷഡ്ഗുണങ്ങളും തികഞ്ഞ ശബ്ദം ഉള്ള ഉത്തമകലാകാരന്മാര്‍ ഉള്ളപ്പോള്‍ ഈ ഏഴാംകൂലികള്‍ എന്തിന് അക്ഷരശ്ലോകം ചൊല്ലണം? കലയ്ക്കു ഭീഷണിയായ ഈ ഘോരശത്രുക്കളും തകര്‍ക്കപ്പെടേണ്ടവര്‍ തന്നെ.

3 സംഗീതഗന്ധിയായ ആലാപനശൈലി ഇല്ലാത്ത നീചന്മാര്‍.

ഇവരും അക്ഷരശ്ലോകകലയുടെ ആസ്വാദ്യത കുറയ്ക്കുന്ന ശത്രുക്കളാണ്. യേശുദാസ് പാടുന്നതു പോലെ മനോഹരമായി രാഗതാളമേളനങ്ങളോടെ ശ്ലോകങ്ങള്‍ അവതരിപ്പിച്ചു ശ്രോതാക്കളെ പുളകം കൊള്ളിക്കാന്‍ കഴിവുള്ള ഉത്തമകലാകാരന്മാര്‍ക്ക് അവസരവും പ്രോത്സാഹനവും ലഭിക്കണമെങ്കില്‍ കലയുടെ ബദ്ധശത്രുക്കളായ ഈ നീചന്മാരും പുറന്തള്ളപ്പെട്ടേ മതിയാകൂ.

മേല്‍പ്പറഞ്ഞ മൂന്നു കൂട്ടം നീചന്മാരായ ശത്രുക്കളെയും നിഷ്കാസനം ചെയ്ത്‌ അക്ഷരശ്ലോകകലയെ ശുദ്ധീകരിച്ചു വിലയും നിലയും ആസ്വാദ്യതയും ഒക്കെയുള്ള ഒരു ഉത്തമകല എന്ന നിലയിലേക്ക് അതിനെ ഉയര്‍ത്തുക എന്നതാണ് അവരുടെ പ്രഖ്യാപിതലക്ഷ്യം. അതിനുള്ള മാര്‍ഗ്ഗമോ? മൂല്യവും ആസ്വാദ്യതയും അളന്നുള്ള മാര്‍ക്കിടല്‍. മാര്‍ക്കു കൂടിയവര്‍ അച്ചു മൂളിയാലും അവരെത്തന്നെ ജയിപ്പിക്കും. മാര്‍ക്കു കുറഞ്ഞവര്‍ തൂത്തെറിയപ്പെടും.

ഇത്തരം സജ്ജനസംരക്ഷകന്മാര്‍ അവതരിച്ചത് അക്ഷരശ്ലോകപ്രസ്ഥാനത്തിന്‍റെ ഭാഗ്യാതിരേകം എന്നല്ലാതെ എന്തു പറയാന്‍!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s